Ομπάμα και Κλίντον, Μακέιν και Μπους

Ιουλίου 30, 2008

Ανάμεσα τους βλέπω πολλά κοινά. Ο Κλίντον, όταν κατέβηκε στις εκλογές τις οποίες και κέρδισε το 1992, είχε το επικοινωνιακό χάρισμα, πράγμα που έχει και ο Ομπάμα. Επίσης και οι δύο ανήκουν στη γεννιά των σαραντάρηδων. Το μειονέκτημα σε αυτήν την περίπτωση, που ο αντίπαλος εκμεταλεύεται, είναι η απειρία ειδικά στην εξωτερική πολιτική. Αυτό είναι το βασικό κατά τη γνώμη μου, όπλο του Μακέιν, κατά του Ομπάμα. Τον κατηγορεί πως δεν ξέρει από εξωτερική πολιτική. Εδώ όμως, ο Μακέιν, ξεχνάει την συνέντευξη που είχε δώσει ο Μπους ο νεότερος, όταν ήταν υποψήφιος για την προεδρία, κατά την οποία, ο δημοσιογράφος ενός αμερικάνικου καναλιού, ρωτούσε τον Μπους το νεότερο, αν γνωρίζει τους προέδρους κάποιων κρατών. Σε πολλές ερωτήσεις η απαντήσεις ήταν……όσπου κάποια στιγμή ο Μπους ρώτησε το δημοσιογράφο αν εκείνος ξέρει, τους πρόεδρους των χωρών που τον ρωτούσε! Ο δημοσιογράφος απάντησε εύστοχα πως, δεν έχει βάλει εκείνος υποψηφιότητα, για πρόεδρος. Ο Μακέιν με τον Μπους τον πατέρα, έχουν επίσης ένα κοινό χαρακτηριστικό. Έχουν ζήσει τον πόλεμο από πρώτο χέρι. Ο Μπους ο γηραιότερος, πολέμησε τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, όπου αν θυμάμαι καλά, είχε και πτώση με το πολεμικό του αεροπλάνο στη θάλασσα. Ο Μακέιν με τη σειρά του, πολέμησε στο Βιετνάμ, όπου και αυτός είχε μία άσχημη εμπειρία, όταν τον πιάσανε αιχμάλωτο. Ο Μπους ο πατέρας έχασε τις εκλογές, λόγω της οικονομίας. Δεν αποκλείεται, αν χάσει τις εκλογές ο Μακέιν, ο λόγος να είναι ο ίδιος. Όταν ο Μπους ο πατέρας, έχασε τις εκλογές, ήταν όταν στη θητεία του, είχε κάνει τον πόλεμο με το Ιράκ για το Κουβέιτ. Σήμερα ο Μπους ο νεότερος και οι ρεπουμπλικάνοι, είναι πίσω στις δημοσκοπήσεις, έχοντας στο ενεργητικό τους, την εισβολή στο Ιράκ. Σύμπτωση, η οποία όμως, είναι αξιοπρόσεκτη. Και το τελευταίο που παρατηρώ, είναι πως, στο προσκήνιο έρχεται και πάλι το όνομα Κλίντον. Αυτή τη φορά όμως όχι του Bill αλλά τις Χίλαρι Κλίντον στην πλευρά της αντιπροέδρου, αν τα σενάρια επαληθευτούν. Τελικά μήπως η ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά με διαφορετικά πρόσωπα;

Advertisements

Θορυβημένες οι Η.Π.Α. από ενδεχόμενη στρατιωτική συνεργασία Κούβας – Ρωσίας

Ιουλίου 23, 2008

Διάβασα στο in.gr πως υπάρχει περίπτωση τα ρώσικα βομβαρδιστικά που μεταφέρουν πυρηνικά όπλα, μπορεί να ανεφοδιάζονται στην Κούβα. Αμέσως οι Η.Π.Α. αντέδρασαν και άρχισαν να μιλούν διάφοροι στρατιωτικοί για κόκκινες γραμμές που ξεπερνάει η Ρωσσία κλπ. Ποιος όμως ξεπερνάει την κόκκινη γραμμή, όταν θέλει, να εγκαταστήσει αντιπυραυλική ασπίδα στην Ευρώπη η Αμερική; Μέχρι που εκτείνεται η κόκκινη γραμή για τις Η.Π.Α. την οποία δεν πρέπει να περάσει η Ρωσσία;


Δύο εβδομάδες δόθηκε διορία στο Ιράν

Ιουλίου 22, 2008

Δε μπορώ να καταλάβω την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. Δώσανε δύο εβδομάδες διορία, προκειμένου να σταματήσει τη διαδικασία εμπλουτισμού του ουράνιου.

Οι δηλώσεις της Ράις ήταν οι εξής (τις διάβασα σε αυτό το site):

«»Εάν δεν υπάρξει σοβαρή απάντηση σε δυο εβδομάδες θα έχουμε πάντα τη δυνατότητα να εξετάσουμε το θέμα στη Νέα Υόρκη», τόνισε η Ράις αναφερόμενη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και προειδοποιώντας για «κυρώσεις» σε βάρος της Τεχεράνης.»

Δηλαδή ποιες θα είναι αυτές οι κυρώσεις; Για επίθεση στο Ιράν όπως, έγινε στο Ιράκ, το βλέπω δύσκολο. Ίσως κάποιες «χειρουργικές» επιχειρήσεις. Εν τω μεταξύ, με το πετρέλαιο να ανεβαίνει, αυτές οι δηλώσεις, αποτελούν βούτηρο στο ψωμί των κερδοσκόπων. Και η άνοδος στην τιμή του πετρελαίου δεν εξοργίζει πλέον και τους Αμερικάνους πολίτες.

Από την άλλη πλευρά τώρα, ο Ομπάμα, στο Ιράκ που πήγε πριν λίγες μέρες δήλωσε (από αυτό το site προέρχονται οι δηλώσεις του):

«Μπορούμε χωρίς κινδύνους να αναδιάταξουμε τις μάχιμες δυνάμεις μας με έναν ρυθμό που θα μας επιτρέψει να αποχωρήσουμε σε 16 μήνες. Αυτό θα γίνει το καλοκαίρι του 2010-σε δύο χρόνια απο σήμερα»

Μήπως η κυβέρνηση Μπους θέλει, πριν το τέλος τη θητείας της, να τελειώσει με την υπόθεση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν; Τελικά τι θέλουν να κάνουν;


Να ξαναψηφίσουν οι Ιρλανδοί!

Ιουλίου 21, 2008

Το βρήκαμε το κόλπο. Όταν δεν αρέσει ένα δημοψήφισμα στο Σαρκοζί τα πράγματα είναι απλά.  Όπως αναφέρει το άρθρο ο Σαρκοζί δήλωσε πως….οι Ιρλανδοί πρέπει να ψηφίσουν ξανά. Μέχρι πότε θα ψηφίζουν; Μάλλον μέχρι να πούνε «ναι», στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Να πάνε λοιπόν οι άνθρωποι και να ψηφίσουν δημοκρατικά, γνωρίζοντας, πως αν ψηφίσουν «όχι», πάλι δημοκρατικά θα πάνε να ψηφίσουν, μέχρι να πούνε «ναι». Στη δημοκρατία, όταν τα «όπλα» της, όπως είναι το δημοψήφισμα, τα χρησιμοποιείς με αυτό το πνεύμα, τότε δεν ξέρω κατά πόσο την υποστηρίζεις ή την υποβαθμίζεις. Καλό κουράγιο λοιπόν στους Ιρλανδούς, αν δεχτεί η κυβέρνησή τους, να ψηφίζουν, μέχρι να αλλάξουν γνώμη και να πούνε «ναι».


Δυναμική διαφαίνεται να είναι η παρουσία της Ρωσίας στο παγκόσμιο σκηνικό

Ιουλίου 19, 2008

Παραθέτω τα σημεία που μου κίνησαν το ενδιαφέρον σε αυτό το άρθρο: http://www.skai.gr/master_story.php?id=88567

«Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής η Μόσχα ανακοίνωσε την αποστολή πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων στην περιοχή της Αρκτικής, όπου και θα περιπολούν, με στόχο την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας της Ρωσίας. Η Ρωσία επιθυμεί να εξασφαλίσει την αποκλειστική εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο βόρειο Αρκτικό Ωκεανό, και να προστατεύσει τα αλιευτικά της σκάφη που κινούνται στην περιοχή.»

Δε θυμάμαι τα τελευταία χρόνια παρόμοια κίνηση από τη Ρωσσία. Επίσης αυτό που πρόσεξα είναι η διατύπωση «αποκλειστική εκμετάλευση».

Το άλλο σημείο του άρθου που πρόσεξα είναι το εξής:

«ο πρόεδρος της Ρωσίας Ντιμίτρι Μεντβέντεφ είπε ότι τα αμερικανική σχέδια για την αντιπυραυλική ασπίδα στην Ευρώπη απειλούν να ανατρέψουν την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή, και πρόσθεσε ότι η Ρωσία θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να απαντήσει στα αμερικανικά σχέδια αν αυτά τελικά υλοποιηθούν»

Ποια μπορεί να είναι αυτά τα μέτρα, που θα αποτελούν απάντηση στην Αμερική; Το μέλλον θα δείξει. Θα μείνουν στα λόγια ή μπορεί να έχουμε εντάσεις μεγάλες μεταξύ των δύο χωρών;